قرار یه مصاحبه دارم امروز...درباره ی جراحی زیبایی تنا.سلی در زنان ! جالب می شه...کارها همه رو به راهن...و همه چیز مرتب سرجای خودشه...

من ولی...انگار فرو رفتم توی یه بی حسی...انگار نا نداشته باشم از جام پاشم حتی...مغزم بی حسه...بدنم بی حسه...از چند شب پبش، پشت تلفن، انگار همونجوری موندم...

انگار که مست باشی...به خودت بپیچی...چشمات رو ببندی...گوش بدی به صدای پشت خط...و دستت انگار به طور غریزی خودش کشیده بشه روی بدنت...و همه جا رو لمس کنه...و لذت...از گوشِت، از اون راه دور...برسه به نوک انگشت هات...و پخش بشه روی کل بدنت...

یک شوک دوباره می خوام تا بلند شم برگردم سرکار و بار عادی...یکی که پاشه محکم تکونم بده...وگرنه انگار تا ابد می تونم همینجوری بمونم...

همه ی وجودم اون صدا رو می خواد...که یکبار دیگه بیاد...بگه جووون...و من نفسم بند بیاد...