نوشته های پیشین

    چی می خونی؟

امروز داشتم آپ می کردم که دوستی آنلاین شد.وسط آپ و حرف زدن، بحثی پیش اومد که حواسم رو داد به چت و از آپم منصرف شدم.حالا تصمیم گرفتم بیام و اینجا عنوانش کنم.

دوستم می گفت برای خوندن وبلاگی، به تعداد کامنت ها و بازدیدش دقت می کنه.

من می گفتم اشتباست.تعداد کامنت ها که هیچ وقت ملاک محسوب نمی شن.وبلاگای مشهور زیادی هستن که کامنت های کمی می گیرن.هیچ کس اما در شهرتشون شک نمی کنه.این به دلیل موضوعیه که عنوان می کنن شاید که خواننده ها میل زیادی برای بحث درباره ش ندارن، یا سرعت آپ که فرصت نمی ده به همه برای کامنت دادن یا هر دلیل دیگه ای.از نمونه هاش هم وبلاگ زنانه ها و عصیان.

اما درباره ی تعداد بازدید کننده ها، به نظر من این ملاک انتخاب یک وبلاگ برای خوندن نیست.شما یا از وبلاگی خوشتون می یاد یا نمی یاد.اینکه بقیه چی فکر می کنن نمی تونه روی سلیقه ی آدم تاثیر بذاره.نمی گم وبلاگ خوبه پر خواننده کمه.که زیاد هم هست.اما وبلاگ خوب، کم خواننده هم زیاده.وبلاگ هایی که اونقدر شناخته شده نیستن.این دلیل بد بودن نوشته های اون ها نمی شه.

من برای خودم دو دسته وبلاگ وجود داره.دسته ی اول که از دوستا هستن و بهشون سر می زنم برای اینکه از حالشون باخبر بشم و گپی بزنیم توی وبلاگشون...دسته ی دوم که عاشق نوشته هاشون هستم.بهشون سر می زنم چون از خوندن نوشته ها لذت می برم.و البته دسته ی سومی هم هست که تلفیقی از این هاست.یعنی دوستانی که از خوندن نوشته هاشون واقعا لذت می برم.

اما اینکه این وبلاگ ها چقدر بازدید کننده دارن، هیچوقت برام مهم نیست.به نظر من آمار یه وبلاگ یه امر کاملا شخصی و مربوط به نویسنده وبلاگه.بعضی ها اصولا اهمیتی به شناخته شدن وبلاگشون نمی دن.حسی می نویسن...و اصلا مهم نیست براشون کسی بهشون سر بزنه یا نه...و گاهی اونقدر حس نوشته هاشون زیباست که اگه اتفاقی پیداشون کنی مثل باز شدن در شانس به روت می مونه.

خیلی وقت پیش ها هم مطلبی خوندم توی وبلاگی.گفته بود بعضی ها هرچقدر داد بزنن که اعتماد به نفس دارن، اون مخفی بودن آمار وبلاگشون داد می زنه که اعتماد به نفس ندارن.اگر یادم باشه نازلی بود...

من مخالفم.برای ما چه اهمیتی داره که این وبلاگی که سر می زنیم روزی بیست بازدید داره، یا پنجاه تا، یا صد تا...؟! یا اصلا مدت هاست که از انگشت های یه دست بالاتر نمی ره...تو اگه خوشت می یاد از اونجا باز هم سر می زنی.سیستم امارگیری برای نویسنده ست اگر بخواد باخبر بشه از کسایی که سر می زنن به نوشته هاش.هرچند تشخیص آمار نسبی یه وبلاگ خیلی هم سخت نیست...وبلاگخون که باشی، وبلاگ های شناخته شده تر رو می شناسی...تبادل لینک ها رو می بینی...هرچند هیچکدوم از این ها به نظر من نمی تونه معیار مناسبی برای انتخاب وبلاگ خوب باشه.وبلاگخون که باشی، سلیقه ی خودت رو توی وبگردی ها پیدا می کنی...اونوقت صرفا دنباله روی یه عده نمی شی.شاید بشه نتیجه گرفت که یه وبلاگ پر بازدید، اونقدر خوب هست که ارزش اینکه خواننده ش بشی رو داشته باشه، اما این حکم نه همیشگیه نه قطعی.به راحتی خلافش پیدا می شه.

انکار نمی کنم، برای شخص من، بازدید مهمه.اما نوشتنم تحت تاثیر خواننده ها نیست.و به عنوان یک وبلاگ نویس، خواننده هایی رو که اینجا می یان به خاطر نوشته هام، به کسایی که احیانا به خاطر بازدید یا هر دلیلی از این دست می یان ترجیح می دم.حتی یک وقت هایی خواننده هایی هستن که از اون اول ها با آدمن...که هنوز کسی نمی شناستت...و این ها باهاتن و حتی گاهی رابطه ای شکل می گیره از دوستی...این خواننده ها برای آدم ارزش دارن...نه اینکه اگه دنبال جمع اومدی باید برگردی.اما مهمه که بعدا هنوز تحت تاثیر همونی که مثلا طرف مشهوره...یا اینکه واقعا خوشت اومده و موندی...

همه چیز هم حول خواننده ها نیست.برای نویسنده هم مهمه.خواننده های مشترک با وبلاگ های دوستان، خواننده های شخصی که می دونی فقط مال خودتن، خواننده های کامنت بده و نده.

درباره ی خودم، به واسطه ی چند تبادل لینک شناخته شده تر، نه که خیلی مشهور باشم دیگه ! اما می دونم حد متوسطی از بازدید ها رو دارم.هرچند کامنت دهنده ها معمولا همون دوست های صمیمی تر هستن.کمتر خواننده های دیگه شده کامنت بذارن. بعضی از کامنت نده ها رو می شناسم.دوستانی هستن که مرتب سر می زنن.ارتباط ایمیلی و چتی هم داریم.اما کامنت به ندرت و خیلی کم...

شناخت اون بقیه، جالبه گاهی...دوست داری کامنتی ازشون ببینی...هرچند اون ارتباطی که با بقیه هست با این ها نیست...خودم به عنوان خواننده، مدت ها هم که وبلاگی رو بخونم، اگه ارتباطی با هم نداشته باشیم، معمولا شروعش هم سخته...به خاطر مدت ها تعقیب نوشته هاش خوب می شناسیش...احساس صمیمیت می کنی...اما نمی تونی راحت کامنت بذاری...مثل غریبه هایی...به عنوان نویسنده هم که بهش نگاه می کنم سخته...نمی تونم صمیمیت بی جا رو از کسی که نمی شناسم قبول کنم...گیرم که مدت هاست من رو می خونه...اصلا از کجا معلوم...؟!

بحث چیز دیگه ای بود که به اینجا رسید.درباره ی معیار انتخاب وبلاگی برای خوندن بود.حالا این بار درباره ی این بحث مایلم نظر خواننده های اینجا رو بدونم.و بنابراین خواهش می کنم نظرتون رو کامنت بذارید.

لازم به گفتن نیست که در صورت رد شدن درخواستم، این دو خط آخر رو حذف می کنم ! قرارمون که رو ضایع شدن من نیست ؟!! دوست باشیم دیگه !